September 27, 2022

புதியஆசிரியன்

டிஜிட்டல் வெளியீடு

குரல்

ஜனநேசன்
கொரோனாவுக்கு முந்திய காலம். 2018 மார்கழியில் ஒரு காலையில் நான் குளியலறையில் இருந்தேன். படுக்கையில் கைப்பேசி ஒலித்துக் கொண்டேயிருந்தது. காலைநேர கைப்பேசி அழைப்பென்றால் துக்கச் செய்தியின் படபடப்பு தொற்றிக் கொள்கிறது. வெளியே வந்ததும் கைப்பேசியை எடுக்கையில் மீண்டும் அழைப்பு அதிர்ந்தது. காரைக்குடியிலிருந்து சொக்கலிங்கத்தின் எண். நொடியில் எங்களிருவருக்கும் நெருக்கமான வயசாளிகளின் முகங்கள் மனதில் மின்னிப் போயின.
மனதை ஒருநிலைப்படுத்தி, என்ன விவரம் சார் என்றேன்.
“ஒண்ணுமில்லைங்க சார், சும்மா நலம் விசாரிக்கத்தான் கூப்பிட்டேன்; நல்லா இருக்கீங்கல்ல.. உடம்புக்கு எதுவும் பிரச்சினை இல்லேல்ல?” என்று அவர் கேட்டபோது கோபம் பொங்கியது. மனதை அடக்கிக்கொண்டு நல்லாயிருக்கேன் சார், எதுவும் பிரச்சினையா என்றேன். அவர் மாதவன் சார் உங்ககிட்ட பேசணுங்கிறார் என்று கைப்பேசியை மாதவனிடம் கொடுத்தார்.
மாதவன் “சார், நல்லாயிருக்கீங்கில்ல சார். சாரி சார். காலையில் உங்களைத் தொந்தரவு பண்ணிட்டோம். காலையில் நம்ம மெய்யப்பன் வந்து எங்களை கலக்கிட்டார். நீங்க மதுரை ஆஸ்பத்திரியில் இறந்துட்டதாக தகவல் வந்ததாகவும் மாலை இங்கே வாங்குவமா, மதுரையில் போய் வாங்குவோமா”ன்னார். உறுதிப்படுத்திட்டு சொல்றேன்.. எட்டுமணிக்கு வாங்கன்னு அனுப்பிட்டு, உங்களை அழைத்தேன். நீங்க ஃபோனை எடுக்கலை. பயம் கூடிருச்சு. அந்த சமயத்தில் வாக்கிங்குக்குக் கூப்பிட சொக்கலிங்கம் வந்தார். முழுவிவரமும் சொல்லாம உங்களுக்கு ஃபோன் போடச் சொன்னேன். உங்க குரலைக் கேட்டதும்தான் எனக்கு உயிர் வந்துது என்று குரலில் படபடப்பும், தழுதழுப்பும் தொனிக்க பேசினார்.
எனக்குள் சிரிப்பு முகிழ்த்தது. “சார், நான் நல்லாத்தான் இருக்கேன். எனக்கு உடம்பில் எந்த கோளாறும் இல்லை. மெய்யப்பனைத் திட்டிறாதீக. அவர் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார். உங்ககிட்ட சொன்னமாதிரி இன்னும் எத்தனை நண்பர்களிடம் சொல்லியிருக்கிறாரோ தெரியலை என்றேன்.
என்ன சார், நான் கதிகலங்கிப் பேசுறேன்.. நீங்க ஒண்ணுமே நடக்காத மாதிரி பேசுறீங்க.?
சார், நம்மீது அதீத அன்பு கொண்டவருக்கு ஏதும் ஆகிரக்கூடாதுங்கிற கூடுதல் கரிசனம்தான். மெய்யப்பன் தற்போது மனநிலை குலைந்திருக்கிறார். மனசில தோணுனதைச் சொல்லிட்டார். அதனால அவரை ஏதும் கண்டிச்சிறாதிக. அவரது மகனிடம் சொல்லி அவரை மனநோய் மருத்துவரிடம் அழைச்சிட்டுப் போகச் சொல்லணும். ஜெயராமன், ஜீவா அழைப்புகள் மாறிமாறி வந்துகிட்டிருக்கு. அப்புறம் பேசறேன் சார் ..
அழைத்திருந்தவர்களிடம் பேசி எனதிருப்பைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தேன். யாருக்கு, என்னாச்சுங்கன்னு மனைவி வினவ, அப்புறமா சொல்றேன்னு சமாளித்தேன்.
மெய்யப்பன் என்னைப்போல் இன்னொரு நண்பரும் சீரியஸாக இருப்பதாகவும் சொல்லி கலக்கிவிட்டார். அந்த நண்பரும், நானும் மெய்யப்பனுக்கு நெருக்கடியான காலங்களில் உதவுபவர்கள். மெய்யப்பனுக்கு ஃபோன் செய்தேன். அவர் எடுக்கவில்லை. அவரது மகனிடம் விசாரித்தேன். அப்பாவும் மகனும் பேசிக் கொள்வதில்லையாம். அவர் மகளுக்கு ஃபோன் செய்தால் அங்கும் அவர் இல்லை.
மெய்யப்பன் குடிமைப்பொருள் கொள்முதல் துறையில் பணியாற்றியவர்; யாரிடமும் லஞ்சமாக பொருளாகவோ, பணமாகவோ பெறமாட்டார். இவரது அலுவலகத்திற்கு வரும் விவசாயிகள், சுமைதூக்கும் தொழிலாளர்களுக்கு அரசு விதிகளுக்கு ஏற்ப உதவியாக இருப்பார். ஆகவே அவர்கள் இவரைப் பற்றி பெருமையாகப் பேசுவார்கள். ஆனால் இவரது சகாக்கள் இவரை ஒதுக்கி வைத்தனர். மறை கழன்றவன் என்றனர். தான் ஒருவனே நேர்மையானவன் என்ற நினைப்பே யாரோடும் ஒத்துப்போகாத மனநிலையை மெய்யப்பனிடம் உருவாக்கி விட்டது.
இவர் வாங்கிய சம்பளத்தில் அன்றாட கைச்செலவுக்கு எடுத்துக் கொண்டது போக அப்படியே வீட்டில் கொடுத்து விடுவார். பண்டிகை முன்பணம், பிள்ளைகள் படிப்புச் செலவுக்கு வருசாந்திரம் பொதுவைப்பு நிதியிலிருந்து கடன்கள் பெற்று அப்படியே மனைவியிடம் கொடுத்து விடுவார். புண்ணியவதி மனைவி இருந்தவரை இவருக்கு பிரச்சினைகள் தெரியவில்லை. கல்யாணமாகி தனித்தனியே போன மகளும், மகனும் இவரைக் கண்டு கொள்வதில்லை. மகள்வழி பேரப் பிள்ளைகளைப் பார்க்கப் போவார். அலுவலகம் விட்டால் சங்க அலுவலகம்; சங்கவேலை இல்லாவிட்டால் வீடு என்று இயங்குபவருக்கு சங்க நண்பர்களும், மகள்வழி பேரப்பிள்ளைகளுமே ஆறுதலைத் தருபவர்கள்.
தன்னைச்சுற்றி நடக்கும் தவறுகளை சகிக்காத குணம் கொண்ட மெய்யப்பனுக்கு மொட்டைப் பெட்டிசன் போடும் வழக்கமுண்டு. அதனால் நெல் கொண்டு வரும் விவசாயிகளிடம் அலுவலர்கள் கையூட்டு பெறுகிறார்கள் என்ற புகாரை விசாரிக்க வந்த மண்டல அலுவலர்கள், குடோனிலுள்ள பழைய காலி சாக்குகளின் இருப்பில் பத்து சாக்குகள் குறைகிறது என்றும் இந்த இழப்புக்கு மெய்யப்பனே பொறுப்பு என்றும் மண்டல அலுவலகத்திற்கு அறிக்கை அனுப்பிவிட்டனர்.
தன்னைப் பழிவாங்கவே பத்து சாக்குகளை ஒளித்துவைத்துவிட்டு குற்றம் சாட்டுகின்றனர் என்று மெய்யப்பன் மறுத்தார். இவரது மறுப்பை ஏற்காமல் பட்டுக்கோட்டைக்கு மாற்றிவிட்டனர். இவரால் அரசுக்கு 250 ரூபாய் வருவாயிழப்பு என்று 250 ரூபாயை கட்டச் சொல்லவும், என்னால் ஏற்படாத இழப்புக்கு நான் பணம் கட்டினால் நான் குற்றவாளி என்று ஒப்புக்கொண்டது போலாகும் என்று மறுத்துவிட்டார். அரசுவிதிகளுக்கு கீழ்ப்படியவில்லை என்று மெய்யப்பன் ஓய்வுபெறுவதற்கு ஒருநாள் முன்னர் பணியிடை நீக்கம் செய்யப்பட்டார்.
சங்கத்துக்காரர்கள் இருதரப்பாரிடமும் பேசினதில் இருதரப்பினரும் ஒத்துக்கொள்ளவில்லை. ஆறுமாதம் கழித்து இவரது பணியிடை நீக்கத்தை இரத்து செய்து முழு ஓய்வூதியம் வழங்கக் கோரி விண்ணப்பித்தார். எந்த பலனும் கிட்டவில்லை. நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடர்ந்தார். வழக்கு இழுபட்டுக்கொண்டு இருக்கிறது.
இவரது செலவுகளுக்காக ரியல் எஸ்டேட் தரகர்களோடு சேர்ந்து திரிந்தார். இருநூற்றைம்பது ரூபாய் கட்டிவிட்டு முழுபென்ஷனை வாங்குறதை விட்டுட்டு பொய்யையே மூலதனமாகக் கொண்டவர்களுடன் இப்படி அலைந்து திரிந்து உடலைக் கெடுத்து அலைகிறீர்களே என்று கேட்டோம். சோத்துக்கில்லாம செத்தாலும் சாவேனே ஒழிய ஊழல்பெருச்சாளிககிட்ட குற்றவாளின்னு ஒப்புக்கொள்ளமாட்டேன். கோர்ட் தீர்ப்பு சொல்லட்டும்.. என்று ஆவேசமாகப் பேசினார். மெய்யப்பனிடம் வறட்டுப்பிடிவாதம் இருக்குமே தவிர சின்னப் பிள்ளை மாதிரி சுறுசுறுப்பா சங்க வேலைகள் செய்வார். அவரை ஒதுக்க மனம் வராது.
இப்போது மெய்யப்பனைக் காணவில்லை. ஃபோனையும் எடுக்கவில்லை. ரெண்டுநாள் கழித்து அழைத்தேன். ஃபோனை எடுத்தார். எப்படியிருக்கீங்க, எங்கே இருக்கீங்கன்னு கேட்டேன். “தோழரே.. நல்லா இருக்கீங்களா , நீங்களும், ஆர்ஜெயும் சீரியஸா இருக்கிறதா தாக்கல் வந்தது. எனக்கு மனசு சரியில்லை. ரியல் எஸ்டேட் கமிஷன் பத்துலட்சம் கிடைக்கணும்; அது லேட்டாகவும் நிம்மதியில்லாம திருச்செங்கோட்டில தங்கச்சி வீட்டுக்கு வந்திட்டேன். உங்க குரலைக் கேட்டதும்தான் எனக்கு உயிர் வந்தமாதிரி இருக்கு” என்று பேசிய அவரது குரலில் சோகம் இழையோடினாலும் உற்சாகமும் தென்பட்டது.
மெய்யப்பனிடமிருந்து கைப்பேசியை வாங்கி அவரது தங்கை பேசினார்; சார், நல்லாருப்பீங்க.. ரெண்டுநாளா சரியா சாப்பிடாம சீக்குக் கோழியாட்டம் சொணங்கி படுத்துக் கிடந்தவர் உங்க குரலைக் கேட்டதும் துள்ளி எந்திருச்சு பேசறார். அப்பப்ப பேசி அவருக்கு நல்லவார்த்தை சொல்லி தேர்த்திவிடுங்க சார்.
மெய்யப்பனிடம் ஆறுதலாகப் பேசினேன். பொங்கலுக்கு நீங்க ஊருக்கு வரும்போது, நான் உங்களைப் பார்க்க வர்றேன் என்றார். வாரம் ஒரு முறையாவது ஃபோனில் பேசுவேன்; முதியவர்கள், தளர்ந்தவர்களிடம் பேசுவது என்பது உயிரை மீட்டுவது எனும் பாடத்தை மெய்யப்பன் மூலம் கற்றுக் கொண்டேன். தக்கமருந்து கண்டுபிடிக்கப்படாத கொரோனா காலத்தில் தளர்ந்தவர்களிடம் பேசுவது அருமருந்தாக இருக்கிறது.
மே மாத நடு இரவில் மெய்யப்பனின் தங்கை பேசினார். அண்ணனுக்கு கொரோனா வந்து பெரியாஸ்பத்திரியில சேர்த்திருக்கோம். உங்ககிட்ட பேசணுமுன்னு எழுதிக் காட்டினார்.. ஆக்ஸிஜன் ஏறிகிட்டிருக்கு. அவரு காதுகிட்ட ஃபோனை வைக்கிறேன்; நீங்க இதமா பேசி தெம்பூட்டுங்கண்ணே..
மெய்யப்பனிடம் பேசினேன், கடைசியாக…
(94422 83668 – [email protected])

Spread the love